Actrice Claudia Cardinale, beschouwd als een van de grootste symbolen van de Italiaanse naoorlogse cinema, is op 87-jarige leeftijd overleden, zo melden Franse media. Bekend om haar hese stem, onafhankelijke houding en een carrière die zich over decennia in film en theater uitstrekte, laat Cardinale een blijvende erfenis achter in de geschiedenis van de zevende kunst.
Ze groeide op in Tunesië in een gezin van Siciliaanse afkomst en kreeg haar eerste contact met de filmwereld in 1957, toen ze een schoonheidswedstrijd in Tunis won en als prijs een reis naar het Filmfestival van Venetië kreeg.
Hoewel ze haar carrière in de Italiaanse cinema begon, moest haar stem in haar eerste rollen worden nagesynchroniseerd, aangezien ze thuis Siciliaans dialect sprak en op een Franstalige school had gezeten.
Het begin van haar loopbaan werd ook gekenmerkt door persoonlijke moeilijkheden, waaronder een zwangerschap die geheim werd gehouden na een gewelddadige relatie. In 1958 beviel ze van haar zoon Patrick, die door haar ouders werd grootgebracht en jarenlang als jongere broer werd voorgesteld.
De doorbraak kwam in 1963, toen ze speelde in 8½ van Federico Fellini en in Il Gattopardo (De Luipaard) van Luchino Visconti, naast Burt Lancaster. Het gelijktijdig werken aan twee producties bracht bijzondere uitdagingen met zich mee, zoals het behouden van verschillende haarkleuren voor elke rol.
+ In een strakke jurk straalt Paolla Oliveira aan zee en fans worden wild van de foto’s
+ Mysterie en horror: de laatste video van Marian Izaguirre voor haar dood choqueert fans
Haar talent opende de deuren naar Hollywood, waar ze speelde in films als The Pink Panther (1963) van Blake Edwards en de klassieker Once Upon a Time in the West (1968) van Sergio Leone.
In de jaren zeventig, na de breuk met producent Franco Cristaldi en het begin van een relatie met regisseur Pasquale Squitieri, kende ze een periode van uitsluiting in de Italiaanse filmindustrie. Toch wist ze haar plaats terug te winnen dankzij regisseurs als Franco Zeffirelli, die haar een rol gaf in de miniserie Jezus van Nazareth (1977). Ze werkte ook samen met gerenommeerde filmmakers als Werner Herzog en Marco Bellocchio.
Gedurende haar leven cultiveerde ze het beeld van een onafhankelijke, vrijgevochten vrouw, en tartte ze zelfs protocollen door bij een audiëntie met paus Paulus VI in een minirok te verschijnen. Ze vestigde zich voornamelijk in Frankrijk, waar ze bevriend raakte met politieke figuren als François Mitterrand en Jacques Chirac.
In de jaren 2000 wendde ze zich intensiever tot het theater, waar ze veel lof oogstte in diverse producties. Ze bleef actief in de cinema tot in haar laatste jaren, en verscheen in 2020 in de Zwitserse serie Bulle.
In 2002 ontving ze de Gouden Beer voor haar levenswerk op het filmfestival van Berlijn. Bij die gelegenheid reflecteerde ze op haar loopbaan:
“Ik heb meer dan 150 levens geleefd – … heilige, romantica, alle soorten vrouwen. Ik heb met de belangrijkste regisseurs gewerkt. Zij hebben mij alles gegeven.”
Claudia Cardinale zal herinnerd worden als een van de grote sterren van de Europese en wereldcinema, wier aanwezigheid generaties toeschouwers heeft beïnvloed.
Bron en afbeeldingen: IMDB | Wikimedia. Deze inhoud werd gecreëerd met behulp van AI en nagekeken door de redactie.
